کیفری و جرائم سایبری /

اخراج قضایی و اخراج اداری در امارات: مجازات قانونی یا اقدام امنیتی؟

تفاوت اخراج قضایی و اخراج اداری در امارات. اخراج یکی از تدابیری است که امارات برای حفظ نظم عمومی و امنیت اجتماعی اتخاذ می‌کند و به...

بازگشت به مقالات حقوقی

مقاله حقوقی · کیفری و جرائم سایبری · 3 دقیقه مطالعه · 29 ژوئن 2026

تفاوت اخراج قضایی و اخراج اداری در امارات

اخراج یکی از تدابیری است که امارات برای حفظ نظم عمومی و امنیت اجتماعی اتخاذ می‌کند و به دو نوع تقسیم می‌شود: اخراج قضایی و اخراج اداری، که هر یک از نظر ماهیت، علل و رویه‌های قانونی با دیگری متفاوت است.

تعریف اخراج قضایی و اخراج اداری در امارات

اخراج قضایی: مجازاتی است که دادگاه‌های امارات علیه اتباع خارجی‌ای صادر می‌کنند که به سبب جنایت یا جنحه به مجازات سالب آزادی محکوم شده‌اند، و اخراج بخشی از حکم قطعی است.

اخراج اداری: اقدامی است که مقامات صالح، مانند اداره فدرال هویت و تابعیت، علیه اتباع خارجی‌ای که تهدیدی برای امنیت یا نظم عمومی تلقی می‌شوند، بدون نیاز به حکم قضایی اتخاذ می‌کنند.

مبنای قانونی اخراج قضایی و اخراج اداری در امارات

مبنای اخراج قضایی ماده 121 قانون فدرال شماره 3 سال 1987 درباره صدور قانون مجازات است که با قانون فدرال شماره 34/2005 و سپس فرمان‌قانون فدرال شماره 7/2016 اصلاح شده است. این ماده مقرر می‌دارد که اگر بیگانه‌ای به سبب جنایت یا جرائم منافی عفت به مجازات محدودکننده آزادی محکوم شود، باید حکم به اخراج او از کشور صادر شود. همچنین دادگاه می‌تواند در سایر پرونده‌های جنحه، اخراج او از کشور را مقرر کند یا اخراج را به جای مجازات حبس مورد حکم قرار دهد.

اما اخراج اداری بر پایه تصمیم وزارتی شماره 360 سال 1997 استوار است که آیین‌نامه اجرایی قانون فدرال شماره 6 سال 1973 درباره ورود و اقامت اتباع خارجی را صادر کرده است (اصلاح‌شده با فرمان‌قانون فدرال شماره 17 سال 2017). بر این اساس، دادستان کل فدرال یا هر یک از مراجع صالح که از سوی او تفویض اختیار شده باشد، و نیز رئیس هیئت‌مدیره اداره فدرال هویت و تابعیت یا هر یک از مدیران کل این اداره که از سوی او تفویض اختیار شده باشد، حق دارند دستور اخراج بیگانه را صادر کنند، حتی اگر وی دارای مجوز ورود، روادید ورود یا اجازه اقامت باشد، در صورتی که اخراج برای مصلحت عمومی، امنیت عمومی، اخلاق عمومی یا سلامت عمومی ضروری باشد یا وی وسیله معاش مشخصی نداشته باشد.

به موجب ماده 4 مکرر فرمان‌قانون فدرال شماره 3 سال 2017، کلیه صلاحیت‌ها و اختیارات مربوط به امور تابعیت، گذرنامه و ورود و اقامت اتباع خارجی در کشور که پیش‌تر به وزارت کشور اختصاص داشت، به اداره فدرال هویت و تابعیت منتقل شد؛ این انتقال مطابق با قوانین، مقررات و تصمیمات لازم‌الاجرا صورت گرفته است.

علل اخراج قضایی و اداری در امارات

اخراج قضایی در مواردی از این دست اعمال می‌شود:

1- ارتکاب جرائم شدید مانند قتل، سرقت، کلاهبرداری، جعل و قاچاق مواد مخدر.

2- جرائم مربوط به اخلاق عمومی، مانند روسپی‌گری.

3- پرونده‌هایی که امنیت ملی را تهدید می‌کنند.

4- در برخی جرائم سبک، ممکن است مجازات زندان به اخراج تبدیل شود.

اما اخراج اداری در مواردی از این دست اعمال می‌شود:

1- نقض قوانین اقامت و کار، مانند اقامت غیرقانونی یا تخلف از مجوزهای کار.

2- داشتن سابقه کیفری، حتی اگر حکم اخراج درباره شخص صادر نشده باشد.

3- ارتکاب اعمالی که امنیت عمومی را تهدید می‌کنند یا نظم را مختل می‌سازند.

4- ظن به اینکه شخصی برای کشور خطرآفرین است، حتی بدون اثبات ارتکاب جرم از سوی او.

سازوکار اجرای اخراج در امارات

اخراج قضایی: شخص بلافاصله پس از پایان دوره حبس خود، در صورت وجود، به کشور مبدأ بازگردانده می‌شود و نام او، بسته به تصمیم دادگاه، به‌طور موقت یا دائم در فهرست ممنوع‌الورودها به کشور قرار می‌گیرد.

لغو اخراج تنها با درخواست رسمی عفو که به دادسرا یا مراجع صالح تقدیم می‌شود امکان‌پذیر است و این درخواست در موارد استثنایی بررسی می‌شود.

اخراج اداری: بیگانه اخراج‌شده تنها پس از اخذ مجوز ویژه از مدیر کل اداره فدرال هویت و تابعیت اجازه بازگشت به امارات را دارد.

در این خصوص باید درخواستی به اداره مجوزهای ورود و اقامت تقدیم شود که شامل جزئیات اقامت پیشین، علل اخراج و تحولاتی باشد که ممکن است بازگشت را توجیه کند، همراه با مدارک پشتیبان.

به شخص اخراج‌شده پس از سپردن تضمین، مهلتی برای تسویه امور خود در کشور داده می‌شود، مشروط بر اینکه این مهلت از سه ماه بیشتر نشود.